Modele chorobowe w rolnictwie to cyfrowe „prognozy pogody dla patogenów i szkodników” — algorytmy, które na podstawie danych meteorologicznych i mikroklimatu (temperatura, wilgotność względna, zwilżenie liścia, opad, wiatr), fenologii roślin oraz historii pola oceniają ryzyko infekcji i tempo rozwoju agrofagów. Łącząc wiedzę biologiczną (cykl patogena, progi termiczne) z bieżącymi pomiarami ze stacji meteo i czujników, modele wyliczają okna infekcji, indeksy ryzyka oraz krótkoterminowe prognozy.
Dzięki temu producent nie „gasi pożarów” po fakcie, tylko działa precyzyjnie: planuje zabiegi w optymalnym momencie, ogranicza liczbę aplikacji i dawki, zmniejsza presję odporności, a jednocześnie chroni plon i jakość (np. redukcja mikotoksyn). Modele obejmują choroby grzybowe i bakteryjne, ryzyka wektorów (mszyce, wciornastki), wybrane szkodniki (modele fenologiczne na bazie stopniodni) oraz moduły operacyjne, jak zmywanie środka przez deszcz czy akumulacja „porcji chłodu”. To praktyczne narzędzie wspierające decyzje (DSS), które przekłada dane pogodowe na konkretne działania w polu.
